Baby

Bevallingsverhaal 2017

By  | 

Bevallingsverhaal 2017
Ik ben gelukkig niet net bevallen. Mijn eerste bevalling was in 2011 en mijn tweede in 2015. Ik heb deze blog wel Bevallingsverhaal 2017 genoemd, omdat veel dames hiernaar opzoek zijn. Voordat je verder leest… Mijn bevallingen lijken totaal niet op elkaar… op een paar details na.. als je zelf nog moet bevallen en je wilt weten hoe het er aan toe gaat kun je het beste beginnen met mijn 1e bevallingsverhaal namelijk:
De bevalling van Noah (2-1-11)

Nu volgt er een lang verhaal…als je niet zoveel wilt lezen dan kun je het beste verder scrollen en beginnen bij:
Het is 10 april.

Als je wilt weten hoe mijn eetschema/bevallingsdieet was klik dan hier:

Hoe het begon met bevalling 2( Bevallingsverhaal 2015).
Het is 9 april, vandaag ben ik uitgerekend. Ik heb zin om make-up  op te doen. Dit is gek want dat had ik op de dag dat ik weeën kreeg met Noah ook.
We brengen Noah naar school en daarna gaan Lex en ik naar Amstelveen om te shoppen en hopelijk zo de weeën op te wekken. Voor we gaan eet ik nog een paar stukjes ananas. In Amstelveen eet ik een broodje tonijnsalade van de V&D en drink ik een ice cappuccino ( beide absolute cravings gedurende de hele zwangerschap). Thuis doe ik een middag dutje. De Baby beweegt weinig en lex en ik doen er alles aan om haar te laten schoppen. Normaal gesproken is ze altijd erg onrustig in mijn buik, dus ik maak me natuurlijk meteen zorgen. Ik herinner me dat ik de dag dat ik weeën kreeg met Noah ook de baby niet goed voelde, dus stiekem hoop ik dat dit een voorteken is. Nou de baby beweegt eindelijk en daarna slaap ik.  Het is mooi weer, we zitten lekker in de tuin met Noah en ons buurmeisje. Mijn broertje komt nog langs met zijn vriendin en Noah doet na het eten nog erg druk voor de tv, hij danst door de hele kamer. Noah gaat naar bed om 19.00

De eerste weeën
Om 19.30 voel ik heel duidelijk een lichte wee. Ik denk het te herkennen van Noah nog, maar ik weet het niet helemaal zeker. Ik voel me verder prima. Rond 21u  voel ik weer een (oefen) wee (dit is al de 3e avond zo, dat ik denk oefenweeen te hebben)

*Note dit heb ik vandaag nog gegeten: komkommer, beetje van taco, 1 pita kaas, 4 bostognes, 1 runderbouillon, rijstwafels, heel veel water en thee.

Rond 23u krijg ik 1 pijnlijke rugwee als ik op bank ga zitten. Al weet ik niet zeker of het een wee is of dat ik misschien een kramp had. Ik kijk op dat moment naar one born  op TLC. Tijdens die aflevering die 40 minuten duurt heb ik 3x een lichte oefenwee.
Om 00:00  begin ik met timen via zo’n handige gratis weeën app en ja er zit al wat regelmaat in. De Baby beweegt super goed. Ik besluit om 2 paracetemols te nemen en proberen te gaan slapen, want je weet maar nooit of het doorzet en ik wil zo uitgerust mogelijk zijn.

Het is 10 april. Ik ben die nacht wel 3x wezen plassen en ik voelde lichte weeën. Heb geprobeerd ze te negeren en viel gelukkig steeds weer in slaap.
Om 7 uur ‘s ochtends lig ik lekker te slapen en ik hoor een ‘plop’. Mijn water breekt in bed. Ik snel naar de badkamer en probeer wat op te vangen. En ja het is vruchtwater. Het ruikt niet perse heel zoet, het is meer waterig en mooi helder.

7.50 Lex belt de VK om te zeggen dat het is begonnen terwijl ik aan het docuhen ben. Ze zegt dat ze rond 10uur dan langs zal komen.
We ontbijten met Noah in het grote bed, ik heb duidelijk echte weeën. Ze doen al een beetje pijn, komen om de 8 minuten en houden zo’n 40 seconden aan. Lex vertelt Noah dat de baby vandaag komt. Ik vind dat op dat moment niet zo slim van hem, omdat we helemaal niet weten hoelang het gaat duren en straks is Noah misschien alweer uit school en is er nog geen baby..
Ik ga maar  nog een keer douchen en de weeën beginnen nog iets sterker te worden.

8.45 De weeën beginnen echt pijn te doen en ik zeg tegen Lex dat hij de VK moet bellen. Ze mag wat mij betreft nu meteen al komen.
*Note2: heb veeeeel slijm verloren non stop de hele dag.

9.00 De VK is er. Ze toucheert me en JEEEEEJ! Ik heb al 5 cm!! Gelukkig want als ze zou zeggen dat ik pas 1cm heb zou ik gek worden! Ze vraagt wat ik wil en ik zeg dat ik meteen naar het ziekenhuis wil, ik wil graag poliklinisch bevallen en gebruiken maken van een ruggenprik/morfine/lachgas of iets dus let’s go. Dit stond wat mij betreft al de hele zwangerschap vast. Ik wilde daarom ook in het ziekenhuis bevallen.

Naar het ziekenhuis
De auto rit valt gelukkig mee. Ik heb in totaal maar 2 weeen waarvan 1 op de snelweg. AUWWWW!

Eenmaal aangekomen in het ziekenhuis moet ik steeds even stoppen om een wee op te vangen alvorens ik eindelijk in mijn kamer ben. Ik vergeet de assistent vk te groeten want ik zit een beetje in mijn eigen wereld. Ik zeg alleen: ‘Ik ben er nu alweer helemaal klaar mee, oh ik ben Mounira aangenaam’. en strompel door.

De VK vraagt wat ik wil en ik zeg: ‘Doe mij nu maar die ruggenprik’. De VK zegt dat dat wel even kan duren ( ze moeten een anesthesist oproepen, ik moet dan aan een infuus en ze moet me sowieiezo toucheren ervoor) Ze vraagt of ik dan in the meanwhile in bad wil.

Dat lijkt me fijn en ik ga in een super groot warm bad. Elke keer als ik een wee heb moet Lex super hard in mijn onderrug drukken. De VK toucheert me en ik heb al 8cm! Ze zegt: ‘ Sorry Mounira maar een ruggenprik gaat het echt niet meer worden’. Ik baal. De geschiedenis herhaalt zich wederom. Bij mijn vorige bevalling kreeg ik hem ook al niet. Bevallingsverhaal 2017

Ik zeg: ‘Nou doe mij dan maar iets anders verdovends want dit zo nuchter doen is niks voor mij’. En dan krijg ik uit het niets persdrang in het bad! NEEE ik ben er nog helemaal niet klaar voor! Ik zeg dat ik graag drugs wil, maakt niet uit wat ( haha in het dagelijks leven ben ik doodsbang voor drugs en heb ik dat nog nooit gebruikt ook)
De VK zegt dat het daar te laat voor is en dat de baby geboren gaat worden. Ze verzekert me dat ik dit kan. Ik baal als een stekker en weiger mee te werken. Ik wil niet nuchter persen, maar goed het heeft geen zin om in discussie te gaan, iedere andere vrouw zou super blij zijn dat ze zo snel mag persen en ik loop te klagen..
crazy-hormones

Goed ik stap uit bad en ga op het bed liggen. Ik voel een perswee en ik pers. Het doet zoveel pijn dat ik toch besluit om niet door te zetten. Ik zeg wederom dat ik niet zo wil bevallen en dat ik graag verdoofd wil worden met iets. De vk ( echt een lieve geduldige schat) zegt dat ze het hoofdje al ziet/of voelde ( weet ik niet meer) en dat de baby er echt bijna is.
Ik geef me over en vraag of ik op de baarkruk mag zitten. Ik ga erop zitten en wacht niet eens een perswee af, maar pers gewoon uit het niets in 1 keer de baby eruit. Het doet echt vreselijk veel zeer, het brandt! Maar ze is eruit en samen met de VK vang ik haar op.

Ze is er!
Wat een prachtig moment. Mijn dochter zit in een vlies en de vk prikt die door waardoor er een zoete waterval van water splasht op de grond. De baby is helemaal schoon/warm en glibberig en op dat moment lijkt het weer alsof de tijd stilstaat en er engeltjes regenbogen en hartjes om ons heen vliegen.

baby hearts

Ik mag met haar op bed liggen. Lex en ik staren helemaal verliefd naar baby Nimra Alyssa. Wat is ze mooi en lief.
Dan blijkt het dat ik veel te veel bloed heb verloren. De kamer lijkt wel een crime scene. Ik krijg een prik in m’n been en even is er stress. Ik heb namelijk 800 ml bloed verloren in korte tijd en dat is veel te veel. Binnen een paar minuten komt de placenta eruit en stopt het hevige bloeden. Gelukkig want anders had ik alsnog onder narcose gemoeten en dan hadden ze me moeten opereren.

Hechtingen
Ik krijg nog 6 hechtingen (voel ik gelukkig niks van door de verdoving die ik eerst krijg) en daarna krijgen we alle tijd om bij te komen, de navelstreng laten ze uitkloppen. Papa knipt de navelstreng door, we krijgen een heerlijk ontbijt ( helemaal vergeten te eten of te drinken namelijk) en ergens rond 14.00 mogen we naar huis.

Samenvatting:
Wauw het zit er weer op en als ik er op terug kijk was het een super bevalling. Mijn vliezen braken om 7 uur. Het werd pas pijnlijk rond 10.30 en om 11.30 is Nimra met 3 keer persen geboren. Een natuurlijke bevalling zonder verdovende middelen. Achteraf ben ik super blij dat ik geen pijnstilling heb gehad.

baby handje

NEXT BLOG:

arabic baby names

4 Comments

  1. Pingback: DR Papa ervaring

  2. Zehya

    september 11, 2015 at 4:23 pm

    Prachtig verhaal ik moest er een traantje om laten.

  3. Bianca

    januari 31, 2017 at 10:31 pm

    Mountje wat een mooie bevalling!! Hopelijk gaat mijne net zo voorspoedig en wat goed zonder pijnbestrijding!!!!

    Liefs en knuffel van Bi

    • Mounira Mansour

      februari 2, 2017 at 1:11 pm

      Leuk he zo’n bevallingsverhaal:) Ik heb er zelf ook tig gelezen toen ik zwanger was

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.